Huldigungsmarsch

Harmonie-orkest

Huldigungsmarsch

WWV 97

Componist:
Muziekrichting:
Concertwerk, Concertmars, Classic, Mars
Moeilijkheidsgraad:
Ober-/Höchststufe
Duur:
00:05:45
Uitgeverij:
Rundel
Formaat:
DIN A4
Omvang:
Partituur + Partijen
Editienummer:
MVSR2559
Jaar van Publicatie:
2010

Info

Er is nauwelijks een componist die zo door zijn tijdgenoten is afgewezen, maar ook gevierd, als Richard Wagner. De Leipziger muziekwetenschapper Hugo Riemann (1849-1919) noemt hem „de grootste dramatische componist van de 19e eeuw en zonder twijfel de meest energieke, meest geconcentreerde muzikale denker aller tijden (…)“. Eduard Hanslick daarentegen verwerpt Wagners ‘nieuwe muziek’ qua muzikale esthetiek radicaal. Voor hem geldt het door Brahms geformuleerde begrip van „duurzame muziek“, hetgeen slechts door de kwaliteit ervan zou opgaan en dientengevolge zich zou onttrekken aan een historische verandering. Voor Wagner daarentegen stond een „verval van de kunsten“ in zijn tijd buiten kijf, die naar zijn opvatting toe te schrijven zou zijn aan de scheiding van de individuele kunsten sinds de teloorgang van de klassieke oudheid. Hij poneerde als eigen kunstzinnig credo het principe van het gezamenlijke kunstwerk, dat aan een daarboven gesteld dramatisch concept of een programma ten grondslag zou moeten liggen. Deze overtuiging deelt hij bijvoorbeeld ook met Franz Liszt.

Wagner ging in zijn werken verder dan de klassieke beperkingen van vorm, thematiek en harmoniek en voerde ze op in dimensies (Tristan en Isolde), die dan uiteindelijk de poorten naar de feitelijke moderne en naar Schönbergs dodecafonie openden.

Wagners leven verliep even rusteloos als heftig, tot hij in Bayreuth zijn muzikale vaderland vond en zijn artistieke levensdoel uiteindelijk kon verwezenlijken.

Hij was van kleinburgerlijke komaf. Zes maanden na zijn geboorte in Leipzig stierf zijn vader, de politieactuaris Carl Friedrich Wagner. Na bijna een jaar trouwde zijn moeder, met een bakkersdochter, de vriend van de familie en toneelspeler Richard Geyer, die ook vroeg, in 1821, overleed. In totaal had Wagner nog negen broers en zusters. In 1817 ging hij voor het eerst naar school onder de naam Richard Geyer. Nadat hij enige tijd bij familie als pleegkind verbleef, kwam hij naar Dresden, waar hij vanaf 1822 de Kreuzschule bezocht. Van 1828 tot 1830 woonde hij weer in Leipzig en bezocht, nu opnieuw onder de naam Richard Wagner, de Nikolaischool. Of Carl Friedrich Wagner of Richard Geyer Wagners biologische vader was, kon nooit geheel worden opgehelderd. Richard Wagner zelf leed vanwege het twijfelachtige vaderschap een leven lang aan een identiteitsproblematiek.

Ondanks de verzwarende levensomstandigheden verwierf Wagner een gedegen opleiding. Als jongeling wisselde hij bij zijn beroepskeuze tussen dichter en musicus, waarbij zijn eigen eisen en doelstellingen met zoveel woorden slechts de hoogste konden zijn.
Na een korte muzikale studie bij Thomaskantor Theodor Weinlig (1780-1842) voerde Wagners artistieke levenspad via een baan als koorrepetitor in Würzburg naar Magdeburg, waar hij als muziekdirecteur zijn vroege opera „Das Liebesverbot“ tot uitvoering bracht.

Wagners verdere levenspad verliep in het spanningsveld tussen de hoogste triomfen en vernederende mislukkingen, tot hij in 1864 in koning Ludwig II von Bayern (1845-1886) een felle vereerder en onvermoeibare begunstiger vond, die zijn artistieke ideaalbeelden materieel en ideëel royaal ondersteunde.

Nog op de sterfdag van zijn vader, koning Maximilian, op 10 maart 1864 werd Ludwig II als zijn opvolger op achttienjarige leeftijd tot koning gekroond. Enige jaren daarvóór, in 1861, had hij Wagners „Tannhäuser“ en „Lohengrin“ gehoord, waarop een bijna „verslavende“ affiniteit tot zijn muziek beruste. Onmiddellijk na zijn troonbestijging deed Ludwig II Wagner ter ondersteuning van de artistieke projecten 170.000 Gulden toekomen, waardoor adequate opvoeringen van zijn opera’s in München mogelijk werden. Een eerste persoonlijke ontmoeting tussen Ludwig en Wagner vond plaats begin in mei 1864Mai 1864 statt.
Wagner schreef zijn „Huldigungsmarsch“ als morgengave en aubade voor Ludwig ter gelegenheid van zijn verjaardag op 25 augustus 1864. Een eerste opvoering in aanwezigheid van de koning vond echter pas plaats op 5 oktober in München. Een reeks van externe omstandigheden, zo ook de plotselinge dood van de kapelmeester van de Münchner Militärmusik, Peter Streck (1797-1864), twee dagen vóór de opvoering, verhinderde de onmiddellijke verjaardagaubade. Streck schijnt, volgens een in memoriam, onder de druk van de voorbereidingen voor het concert met het kopiëren van de noten vlak vóór de opvoering, de organisatie van repetities en de reis met tenminste 80 musici naar Hohenschwangau en de enorme eisen die Wagner muzikaal stelde, aan een hartaanval bezweken te zijn.

De „Huldigungsmarsch“ draagt het kenmerkende Wagneriaanse handschrift. Hij zelf schrijft over zijn stuk, alsof hij iets „uit Lohengrin en Tannhäuser en wellicht wat nieuws“ zou hebben gecomponeerd. Het werk is formeel geniaal opgezet,  buitengewoon weelderig in klank en instrumentatie, komt echter als geheel ietsje te geroutineerd over. Op Ludwig II schijnt de opvoering ook geen duurzame indruk gemaakt te hebben, want er zijn geen noemenswaardige uitingen van de koning over het werk overgeleverd. Ondanks deze beperkingen is de „Huldigungsmarsch“ als origineel werk van Wagner voor blaasorkesten niet uit onze programma’s weg te denken.

Interessant is de oorspronkelijk door Wagner verlangde blazersbezetting, die in deze vorm vandaag de dag niet meer te realiseren zou zijn. Naast 2 kleine fluiten in Des eiste hij 4 grote, eveneens in Des, 1 As-, 2 Es- en 14 B-klarinetten. 2 trompetten in hoog-B, 4 in F, 2 in Es en 4 bastrompetten, 3 vleugelhoorns, 3 althoorns, 4 tenorhoorns/baritons en 6 bastuba’s. Door Siegmund Goldhammers omzetting naar een modern blaasorkest kan dit bijna vergeten indrukwekkende werk weer een breed publiek ten gehore worden gebracht.

Mediatheek

VIDEO 20.04.2013

Huldigungsmarsch (Richard Wagner / arr. Siegmund Goldhammer)


"Huldigungsmarsch" von Richard Wagner in einem Arrangement von Siegmund Goldhammer, gespielt von der Bürgerkapelle Brixen unter der Leitung von Hans ...


Info

Dit is wellicht ook interessant voor u ...

100,00 €
Op Verlanglijstje Horen Lezen Horen & Lezen Afdrukken Aanbevelen
Teilen
Klicken Sie hier um die "Teilen-Funktion" zu aktivieren

Zie ook

Landesjugendblasorchester Sachsen / Peter Vierneisel CD (Compact Disc)

Sinfonische Bläsermusik Vol.3

MVSR060-2

Repertoire: Toccata & Fugue in d BWV 565 - Academic Festival Overture op.80 - Tuba Concerto (Allegro assai - Andantino cantabile - Prestissimo) - Huldigungsmarsch WWV 97 - Frýdlant Suite / Friedland Suite / Frydlant Suite (Teil 1: 1. Sivá ...

Info